Wet belastingen op milieugrondslag

Bijlage A: behorende bij de Wet belastingen op milieugrondslag

– Albanië; – Andorra; – Belarus; – België; – Bosnië en Herzegovina; – Bulgarije; – Cyprus; – Denemarken, met inbegrip van de Faeröer, maar met uitzondering van Groenland; – Duitsland; – Estland; – Finland; – Frankrijk, met uitzondering van Frans Polynesië, Frans Guyana, Franse Zuidelijke en Antarctische Gebieden, Guadeloupe, Martinique, Mayotte, Nieuw-Caledonië, Réunion, Saint-Barthélemy, Saint-Pierre en Miquelon, Sint Maarten (Franse deel) en Wallis en Futuna; – Griekenland; – Hongarije; – Ierland; – IJsland; – Italië; – Kosovo; – Kroatië; – Letland; – Liechtenstein; – Litouwen; – Luxemburg; – Malta; – Moldavië; – Monaco; – Montenegro; – Noord-Macedonië; – Noorwegen, met uitzondering van Svalbard (Spitsbergen), Jan Mayen en de van Noorwegen afhankelijke gebieden («biland»); – Nederland, met inbegrip van Aruba, Bonaire, Curaçao, Saba, Sint Eustatius en Sint Maarten; – Oekraïne; – Oostenrijk; – Polen; – Portugal, met inbegrip van de autonome regio’s Madeira en de Azoren; – Roemenië; – San Marino; – Servië; – Slovenië; – Slowakije; – Spanje, met inbegrip van de autonome regio de Canarische Eilanden; – Tsjechië; – Vaticaanstad; – het Verenigd Koninkrijk, met inbegrip van het Brits Kroonbezit, Akrotiri en Dhekelia en Gibraltar, maar met uitzondering van Anguilla, Bermuda, het Brits Antarctisch Territorium, het Brits Indische Oceaanterritorium, de Britse Maagdeneilanden, de Falklandeilanden, de Kaaimaneilanden, Montserrat, de Pitcairneilanden, Sint-Helena, Ascension en Tristan de Cunha, de Turks- en Caicoseilanden en Zuid-Georgia en de Zuidelijke Sandwicheilanden; – Zweden; – Zwitserland.