ECLI:NL:RBROT:2025:15220 - Rechtbank Rotterdam - 23 december 2025

Procesverloop

1. Verzoeker heeft medio 2024 een aanvraag gedaan voor een AIO-aanvulling op zijn ouderdomspensioen. De SVB heeft deze aanvraag met het besluit van 20 november 2025 afgewezen en de reeds uitbetaalde voorschotten tot een bedrag van € 12.429,84 met terugwerkende kracht vanaf 20 mei 2024 van verzoeker teruggevorderd. Verzoeker heeft hiertegen bezwaar gemaakt en de voorzieningenrechter gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen.

Beoordeling door de voorzieningenrechter

2. Verzoeker (1944) ontving sinds 21 december 2009 een AIO-aanvulling op zijn ouderdomspensioen. De SVB heeft de AIO-aanvulling destijds ingetrokken, omdat uit een vermogensonderzoek in Marokko was gebleken dat verzoeker beschikte over twee woningen in Marokko:

3. In het kader van de onderhavige aanvraag om een AIO-aanvulling heeft de SVB verzoeker nogmaals in de gelegenheid gesteld de hiervoor genoemde stukken te overleggen en hem meerdere malen uitstel hiervoor verleend. Verzoeker heeft op 29 oktober 2024 en 1 september 2025 een aantal stukken overgelegd. Deze zijn door de SVB ter verificatie doorgestuurd aan het Attaché in Marokko. Naar aanleiding daarvan heeft de SVB besloten dat verzoeker ook dient aan te geven wie de eigenaar is van de woning op het (nieuw opgekomen) adres [adres 3].

4. De SVB heeft de aanvraag afgewezen, omdat verzoeker volgens het SVB onvoldoende informatie heeft verstrekt om het recht op een AIO-aanvulling te kunnen vaststellen. De overgelegde bewijsstukken bevatten (nog steeds) niet de informatie waar de SVB al meerdere keren om heeft verzocht. Deze bewijsstukken hebben geen toegevoegde waarde, omdat ze niet aantonen dat verzoeker in Marokko geen onroerend goed bezit. Verzoeker heeft inmiddels voldoende tijd gekregen om de gevraagde informatie te regelen en aan de SVB toe te sturen. In de brieven die verzoeker van de SVB heeft ontvangen is duidelijk vermeld bij welke instantie hij moet zijn om de gevraagde documenten te verkrijgen.

5. Verzoeker is het hier niet mee eens. Met zijn verzoek wil verzoeker bereiken dat hem weer een AIO-aanvulling wordt toegekend, tot zes weken nadat op zijn bezwaar is beslist. Daartoe stelt verzoeker dat hij alle informatie heeft overgelegd waarover hij redelijkerwijs kon beschikken. De overgelegde informatie zou voor de SVB volgende moeten zijn om het recht op een AIO-aanvulling te kunnen vaststellen. Verzoeker is diverse keren naar Marokko afgereisd om deze informatie te verzamelen. Uit het stuk dat verzoeker op 12 november 2025 in bezwaar nog heeft overgelegd blijkt dat zijn dochter de gemeentelijke belastingen betaald voor het adres van woning 1. Verzoeker heeft de Marokkaanse autoriteiten meerdere malen verzocht om een verklaring van de perception van Guerif. Verzoeker heeft inmiddels meerdere verklaringen ontvangen en overgelegd, maar de SVB heeft deze tot op heden niet afdoende bevonden. Verzoeker vermoedt dat de door de SVB gewenste verklaringen ofwel niet bestaan, of de autoriteiten willen deze niet afgeven. Verzoeker heeft hierdoor het gevoel dat hij bij de SVB tegen een muur oploopt. Verzoeker heeft de SVB aangeboden om een machtiging te ondertekenen, zodat zij zelf onderzoek kunnen doen in Marokko om de gevraagde verklaringen te bemachtigen. Verzoeker is eventueel ook bereid om samen met de SVB naar Marokko te gaan. De SVB heeft dit alles echter geweigerd.

6. Een procedure bij de voorzieningenrechter is een spoedprocedure. Een voorlopige voorziening kan alleen worden getroffen als er een spoedeisend belang is, waardoor iemand niet kan wachten op een beslissing op zijn bezwaar - of beroepschrift. De voorzieningen-rechter dient eerst te bepalen of er voldoende spoedeisend belang bij de gevraagde voorlopige voorziening is voordat de zaak inhoudelijk kan worden beoordeeld.

7. De voorzieningenrechter wijst in deze uitspraak het verzoek toe*.*Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.

8. Iemand die bijstand aanvraagt moet aannemelijk maken dat hij recht heeft op bijstand, in dit geval een AIO-aanvulling. De bewijslast van de bijstandbehoevendheid rust dus in beginsel op de aanvrager. Een aanvrager moet daarom feiten en omstandigheden aannemelijk maken die duidelijkheid geven over onder meer zijn financiële situatie. De bijstandverlenende instantie heeft een onderzoeksplicht. Dat brengt mee dat deze de inlichtingen van de aanvrager op juistheid en volledigheid moet controleren. Als de aanvrager niet aannemelijk maakt dat hij in bijstandbehoevende omstandigheden verkeert, is dit een grond voor afwijzing van de aanvraag.[2]

9. De voorzieningenrechter stelt vast dat verzoeker de nodige moeite heeft gedaan om met bewijsstukken te komen voor zijn stelling dat hij in Marokko geen onroerend goed (meer) bezit. Verzoeker heeft ter onderbouwing hiervan de volgende stukken en verklaringen overgelegd.

10. De voorzieningenrechter is van oordeel dat de SVB onvoldoende concreet heeft gemotiveerd waarom de wel overgelegde bewijsstukken niet voldoende zijn, of waarom aan de hand van deze stukken het recht op een AIO-aanvulling niet is vast te stellen. De stukken die verzoeker heeft overgelegd vertonen op relevante onderdelen een grote overlap met de informatie die de SVB van verzoeker verlangt. Volgens het certificaat van niet-registratie van het kadaster van Guercif, van 18 september 2024 staat verzoeker bij het kadaster niet geregistreerd als eigenaar van een geregistreerd onroerend goed binnen het werkgebied van deze dienst. Vervolgens blijkt uit het certificaat van niet-registratie van hetzelfde kadaster, van 11 augustus 2025, dat verzoeker bij het kadaster evenmin geregistreerd staat als eigenaar van een niet-geregistreerd onroerend goed binnen het werkgebied van deze dienst. Volgens de verklaring van niet-heffing van de belasting op gemeentelijke diensten van de belastingdienst financiële zaken van Taourirt, van 11 september 2024, bezat verzoeker voor zover bekend in 2024 geen (zakelijke rechten op) onroerend goed die onderworpen zijn aan de woonbelastingen en de belastingen op gemeentelijke diensten binnen het grondgebied van Marokko. Verder heeft verzoeker in bezwaar nog een verklaring overgelegd van de perception van Guercif, waaruit kan worden afgeleid dat de dochter van verzoeker in de periode van 1998 tot 2024 jaarlijks (eind maart en éénmalig eind april) gemeentelijke belastingen betaalde voor een woning op het adres van woning 1.

11. De SVB zal daarom beter moeten motiveren waarom zij vindt dat de bewijsstukken die verzoeker heeft overgelegd niet toereikend zijn om het recht op een AIO-aanvulling (per datum van de aanvraag) te kunnen vaststellen. Maar ook zal de SVB op basis van de overgelegde informatie moeten bekijken of het recht wellicht toch nog kan worden vastgesteld. De SVB zal zich daarbij ook moeten afvragen in hoeverre de gevraagde informatie nog langer van verzoeker kan worden verlangd en of alle verzochte informatie – zoals over het al dan niet onderworpen zijn aan de gemeentelijke belastingen (THSC) tussen de jaren 2014 en 2020 – nog altijd relevant is voor de vaststelling van een recht op de AIO-aanvulling. Daarbij weegt de voorzieningenrechter mee dat verzoeker sinds de intrekking van de AIO-aanvulling in ieder geval zeven nieuwe aanvragen heeft gedaan, zich aanzienlijke moeite lijkt te getroosten om de verzochte stukken daadwerkelijk aan te leveren en bereid lijkt alle medewerking aan de SVB te verlenen. Ook heeft verzoeker al meerdere keren getracht de afwijzing in bezwaar, beroep en/of met een verzoek om een voorlopige voorziening aan te vechten. Partijen bevinden zich dus al vele jaren in een impasse waarbij de SVB steeds om exact dezelfde stukken verzoekt en verzoeker steeds aangeeft niet exact die stukken te kunnen overleggen.

Conclusie en gevolgen

12. De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe en treft de voorlopige voorziening dat het besluit van 20 november 2025 is geschorst en dat verzoeker voorschotten worden toegekend tot zes weken na bekendmaking van de beslissing op bezwaar.

13. Omdat de voorzieningenrechter het verzoek toewijst moet de SVB het griffierecht aan verzoeker vergoeden. Daarom krijgt verzoeker ook een vergoeding van zijn proceskosten. De SVB moet deze vergoeding betalen. De vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt verzoeker een vast bedrag per proceshandeling. De gemachtigde heeft het verzoekschrift ingediend en aan de zitting deelgenomen. Elke proceshandeling heeft een waarde van € 907,-. De vergoeding bedraagt dan in totaal € 1.814,-.

Beslissing