ECLI:NL:RBDHA:2026:63 - Rechtbank Den Haag - 2 januari 2026

[naam], eiser,

de minister van Asiel en Migratie, de minister,

Inleiding

1. De minister heeft op 22 december 2025 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder d van de Vw[1] opgelegd.

Beoordeling door de rechtbank

2. In de maatregel van bewaring heeft de minister overwogen dat eiser een gevaar vormt voor de nationale veiligheid of openbare orde als bedoeld in artikel 8, derde lid, onderdeel e, van de Opvangrichtlijn.

3. De rechtbank stelt vast dat eiser de procedure voorafgaand aan de inbewaringstelling niet heeft bestreden. De bewaring is niet op die grond onrechtmatig.

4. Eiser voert aan dat in de maatregel onvoldoende is gemotiveerd dat er in zijn geval sprake is van een actueel gevaar voor de openbare orde. De minister heeft louter verwezen naar de ISD-maatregel en de delicten waarvoor eiser is veroordeeld, zonder deze veroordelingen concreet toe te lichten en zonder toe te lichten waarom de persoonlijke gedragingen van betrokkene een daadwerkelijk en actueel gevaar voor de openbare orde vormen. Eiser verwijst ter onderbouwing van zijn standpunt naar de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 18 september 2025.[2]

5. De rechtbank overweegt, onder verwijzing naar de uitspraak van de Afdeling van 30 december 2015, dat het begrip 'openbare orde' in artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder d, van de Vw zo moet worden opgevat dat de persoonlijke gedragingen van een verzoeker een daadwerkelijk en actueel gevaar voor de openbare orde moeten vormen en dat niet mag worden volstaan met een enkele verwijzing naar een veroordeling om dat gevaar te motiveren.[3]

6. De motivering van de maatregel begint met een korte overweging dat eiser zich meerdere malen heeft schuldig gemaakt aan verschillende vermogensdelicten, waarbij de kans op recidive groot is. Verder wordt in de maatregel vooral aandacht besteed aan de bespreking van de zware en lichte gronden en het daarbij behorende risico op onttrekking. Echter, zoals de minister zelf ook heeft aangegeven, zijn deze aspecten niet relevant voor de onderbouwing van de maatregel op grond van artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder d, van de Vw. Daarnaast wordt ergens in de maatregel gesteld dat de criminele gedragingen van eiser ertoe hebben geleid dat het inreisverbod van twee jaar is omgezet naar tien jaar, dat eiser is veroordeeld en voor de duur van twee jaar is geplaatst in een ISD[4], en wordt verwezen naar eisers veroordelingen en het uittreksel van de JD[5]. De minister heeft daarbij op de zitting toegelicht dat deze ISD-maatregel de ernst van de gedragingen van eiser aantoont en dat het feit dat deze ISD-maatregel voor de maximale duur is opgelegd, de actualiteit van het gevaar onderstreept.

7. Daarmee heeft de minister echter nog niet voldoende kenbaar gemaakt waarom op het moment van de inbewaringstelling de persoonlijke gedragingen van eiser een voldoende ernstig en actueel gevaar voor de openbare orde vormen. Daarbij neemt de rechtbank in overweging dat de ISD-maatregel is opgelegd op 3 februari 2023, dat deze is opgelegd in verband met het plegen van meerdere diefstallen en dat deze maatregel inmiddels is tenuitvoergelegd. Dat de maatregel is opgelegd betekent echter niet zonder meer dat er op dit moment sprake is van een actueel gevaar. Nu een nadere motivering van dit ernstige en actueel gevaar voor de openbare orde ontbreekt, is de maatregel onvoldoende gemotiveerd en daarom onrechtmatig. De beroepsgrond slaagt.

8. Omdat het beroep gegrond is, behoeven de overige beroepsgronden geen bespreking meer.

Conclusie en gevolgen

9. De rechtbank beveelt de opheffing van de maatregel van bewaring met ingang van 2 januari 2026.

Beslissing