ECLI:NL:RBAMS:2025:8263 - Rechtbank Amsterdam - 6 november 2025

Procesverloop

Overwegingen:

1. Volgens eiser is er ten onrechte een aanmaning aan hem gestuurd wegens het niet betalen van de naheffingsaanslag, want de invorderingsambtenaar heeft de naheffingsaanslag volgens eiser nooit op de juiste wijze kenbaar gemaakt. Volgens eiser blijkt uit de stukken niet dat de naheffingsaanslag in de digitale berichtenbox van MijnOverheid is geplaatst en is ook niet duidelijk of die berichtenbox met terugwerkende kracht kan worden aangepast. Eiser stelt dat hij ook niet van de naheffingsaanslag op de hoogte is gebracht via een e-mailnotificatie of vergelijkbare melding. Daarom kan niet zonder meer worden volgehouden dat de naheffingsaanslag eiser heeft bereikt.[1] Van eiser kan niet worden verwacht dat hij iedere dag inlogt. Juist hierom verlangt de Centrale Raad van Beroep een e-mailnotificatie. Doordat eiser die niet heeft ontvangen is niet meer te achterhalen hoe het zit met de melding. Dat moet volgens eiser in zijn voordeel uitpakken.[2]

2. De rechtbank overweegt dat uit artikel 3:40 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) volgt dat een besluit niet in werking treedt voordat het is bekendgemaakt. Uit artikel 3:41, eerste lid, van de Awb volgt dat bekendmaking van besluiten die tot een of meer belanghebbenden zijn gericht, geschiedt door toezending of uitreiking aan hen, onder wie begrepen de aanvrager. In artikel 2:14, eerste lid, van de Awb is bepaald dat een bestuursorgaan een bericht dat tot een of meer geadresseerden is gericht, elektronisch kan verzenden, voor zover de geadresseerde kenbaar heeft gemaakt dat hij langs deze weg voldoende bereikbaar is.

3. De invorderingsambtenaar heeft de verzendadministratie overgelegd en toegelicht dat hieruit blijkt dat eiser heeft aangegeven elektronisch bereikbaar te zijn en dat de naheffingsaanslag in de berichtenbox van eiser is geplaatst. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de invorderingsambtenaar dat met de overgelegde verzendadministratie voldoende aannemelijk gemaakt. Zoals de heffingsambtenaar op de zitting heeft toegelicht blijkt uit de overgelegde verzendadministratie ook dat aan eiser tientallen andere naheffingsaanslagen parkeerbelasting zijn verzonden en dat veel van die aanslagen ook door eiser zijn betaald. Eiser heeft geen feiten of omstandigheden aangevoerd die het vermoeden van de ontvangst van de naheffingsaanslag ontzenuwen.

4. De rechtbank volgt eiser niet in zijn stelling dat de aanslag eiser niet heeft bereikt, omdat de heffingsambtenaar eiser niet van het bestaan van de naheffingsaanslag op de hoogte heeft gebracht via een emailnotificatie of vergelijkbare melding. Zoals verweerder onbetwist heeft toegelicht heeft eiser er namelijk zelf voor gekozen om via de Berichtenbox elektronisch bereikbaar te zijn voor de overheid (de zogenaamde Opt-in). Eiser kan er vervolgens ook zelf in de digitale omgeving voor kiezen om wel of geen emailnotificatie te ontvangen. Het is de verantwoordelijkheid van eiser om, als hij er zelf eenmaal voor kiest zijn berichtenbox open te stellen voor bepaalde berichten, ook zelf te controleren op nieuwe e-mailberichten of de emailnotificatie aan te zetten. Als eiser dat verzuimt, moet dat voor zijn rekening en risico komen.[3]

5. Het beroep is ongegrond. Bij die uitkomst is er geen aanleiding voor een vergoeding van proceskosten of van het griffierecht.

Beslissing

Informatie over hoger beroep