ECLI:NL:RBAMS:2025:4363 - Rechtbank Amsterdam - 9 april 2025

[eiser] , uit [woonplaats] , eiser

de heffingsambtenaar van de gemeente Amsterdam, verweerder (hierna:

Inleiding

1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de uitspraak op bezwaar van de heffingsambtenaar van 7 oktober 2024.

2. Op 8 mei 2024 om 21:59 uur stond eiser met de auto met [kentekennummer] ter hoogte van de [adres] in Amsterdam geparkeerd. Tijdens de controle op dat tijdstip is geconstateerd dat de verschuldigde parkeerbelasting niet was betaald. Vervolgens is de naheffingsaanslag van € 83,20 opgelegd.

3. Omdat eiser de opgelegde naheffingsaanslag niet op tijd heeft betaald, heeft de heffingsambtenaar een aanmaning van € 9 naar eiser gestuurd met het verzoek de vordering binnen 14 dagen te betalen. Eiser heeft hiertegen bezwaar gemaakt. De heffingsambtenaar heeft het bezwaar ongegrond verklaard.

4. Eiser heeft vervolgens beroep ingesteld. De heffingsambtenaar heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.

5. De rechtbank heeft het beroep op 6 maart 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: [naam] , als waarnemer van de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de heffingsambtenaar. Eiser was niet aanwezig.

Beoordeling door de rechtbank

6. De rechtbank beoordeelt de aan eiser gestuurde aanmaning. Zij doet dit aan de hand van de beroepsgronden van eiser.

7. De rechtbank is van oordeel dat het beroep ongegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

8. Volgens eiser is er ten onrechte een aanmaning wegens het niet betalen van de naheffingsaanslag aan hem verstuurd, omdat de heffingsambtenaar de naheffingsaanslag nooit op juiste wijze kenbaar heeft gemaakt. Volgens eiser blijkt niet uit de stukken dat de naheffingsaanslag in de digitale berichtenbox van MijnOverheid is geplaatst en is ook niet duidelijk of die berichtenbox met terugwerkende kracht kan worden aangepast. Eiser stelt dat hij niet van de naheffingsaanslag op de hoogte is gebracht via een e-mailnotificatie of vergelijkbare melding. Niet kan zonder meer worden volgehouden dat de naheffingsaanslag eiser heeft bereikt.[1] Van eiser kan niet worden verwacht dat hij iedere dag inlogt. Dat niet meer te achterhalen is hoe het zit met de melding, moet volgens eiser in zijn voordeel werken.[2]

9. Deze beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank licht dit als volgt toe. De twee uitspraken waar eiser naar verwijst, gaan over de vraag of termijnoverschrijding in bezwaar verschoonbaar moet worden geacht. De vraag die hier aan de orde is, is of de naheffingsaanslag op de juiste wijze is bekendgemaakt en er daarom – bij het uitblijven van betaling – kan worden aangemaand.

10. De heffingsambtenaar heeft de verzendadministratie overgelegd en toegelicht dat hieruit blijkt dat eiser heeft aangegeven elektronisch bereikbaar te zijn en dat de naheffingsaanslag in de berichtenbox van eiser is geplaatst. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de heffingsambtenaar dat met de overgelegde verzendadministratie voldoende aannemelijk gemaakt. Eiser heeft geen feiten of omstandigheden aangevoerd die het vermoeden van de ontvangst van de naheffingsaanslag ontzenuwen. Het al dan niet ontvangen van een e-mailnotificatie is niet van invloed op het tijdstip van bekendmaking van de naheffingsaanslag.[3] Bovendien is het de verantwoordelijkheid van eiser om zijn berichtenbox te controleren op nieuwe e-mailberichten of de emailnotificatie aan te zetten. Als eiser dit verzuimt, moet dat voor zijn rekening en risico komen.[4]

11. Dit betekent dat de naheffingsaanslag op de juiste wijze bekendgemaakt is en de heffingsambtenaar bevoegd was een aanmaning te versturen.

Conclusie en gevolgen

12. Het beroep is ongegrond. Dit betekent dat eiser geen gelijk krijgt en dat de aanmaning in stand blijft. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing

Informatie over hoger beroep