ECLI:NL:RBAMS:2024:1090 - Rechtbank Amsterdam - 29 februari 2024

Bestuursrecht

zaaknummer: AMS 23/289

Procesverloop

De rechtbank heeft op 11 januari 2023 een beroepschrift ontvangen gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit op het inzageverzoek dat eiseres op 15 september 2022 op grond van de Wiv bij verweerder heeft ingediend.[1]

Verweerder heeft op 1 februari 2023 een verweerschrift ingediend.

Overwegingen

De rechtbank sluit het onderzoek in de zaak omdat voortzetting van het onderzoek niet nodig is. De rechtbank doet uitspraak zonder dat een zitting wordt gehouden, omdat het beroep kennelijk gegrond is.[2]

Eiseres heeft een inzageverzoek ingediend. Verweerder heeft met het besluit van

16 maart 2023 alsnog op het verzoek beslist. De gemachtigde van eiseres heeft de rechtbank op 23 maart 2023 desgevraagd bericht dat eiseres zonodig zelf bezwaar zal maken tegen het besluit van 16 maart 2023 en de rechtbank verzocht uitspraak op het beroep te doen en verzocht om vergoeding van het betaalde griffierecht en van de proceskosten.

Partijen verschillen van mening of sprake is van een ontvankelijk ingediend beroepschrift. Verweerder heeft zich op het standpunt gesteld dat de ingebrekestelling prematuur is ingediend. Eiseres heeft aangevoerd dat eiseres nimmer kennis heeft genomen van de verdaging van de beslistermijn en dat er dan ook geen sprake is van de verdaging van de beslistermijn.

Beoordeling tijdigheid

De bestuursrechter stelt het volgende vast.

Eiseres heeft op 15 september 2022 een inzageverzoek bij verweerder ingediend. Verweerder heeft het verzoek op 4 oktober 2022 aan eiseres bevestigd en aangegeven dat de beslistermijn drie maanden is.[3] De laatste dag van de beslistermijn is 15 december 2022. Bij brief van 15 december 2022 heeft verweerder eiseres bericht dat de beslistermijn met vier weken wordt verdaagd.[4] De laatste dag van de beslistermijn is dus 12 januari 2023.

Eiseres heeft verweerder op 22 december 2022 een ingebrekestelling gezonden.

De griffier heeft verweerder op 19 september 2023 in de gelegenheid gesteld binnen twee weken aan te geven op welke wijze de beslissing kenbaar is gemaakt waarmee de beslistermijn is verlengd en, voor zover nodig, de bekendmaking met stukken te onderbouwen. Van verweerder is geen reactie ontvangen.

De hoogste (bestuurs)rechters hebben in jurisprudentie beslist dat in de situatie waarbij de (juiste) bekendmaking van een termijnverlengingsbesluit wordt betwist, de vraag van belang is hoe de termijnverlenging door het bestuursorgaan kenbaar is gemaakt.[5]

Eiseres heeft aangevoerd het verdagingsbericht van 15 december 2022 niet te hebben ontvangen. Verweerder heeft, ondanks daartoe nadrukkelijk in de gelegenheid te zijn gesteld, geen inzicht gegeven in de bekendmaking van het verdagingsbericht van

15 december 2022. Nu de bekendmaking van het verdagingsbericht niet kan worden beoordeeld moet eiseres worden gevolgd in haar ontkenning en is de beslistermijn niet verdaagd. Verweerders uitstelbrief van 16 januari 2023 maakt het voorgaande niet anders, omdat dit uitstel kenbaar is gemaakt na afloop van de beslistermijn.

Uit het voorgaande volgt dat de door eiseres ingediende ingebrekestelling van

22 december 2022 tijdig is ingediend. Ten tijde van het instellen van het beroep was dan ook sprake van een appellabele termijnoverschrijding.

Het beroep van eiseres was ten tijde van de indiening dan ook ontvankelijk.

Omdat in de beroepfase de alsnog genomen primaire beslissing van 13 juni 2023 niet ter discussie staat – tegen dit primaire besluit heeft eiseres bezwaar gemaakt – is het procesbelang van eiseres komen te vervallen. Het beroep is om die reden niet-ontvankelijk.

De rechtbank stelt vast dat verweerder niet de hoogte van de bestuurlijke dwangsom heeft vastgesteld.[6] De rechtbank zal dit alsnog doen. De rechtbank zal de hoogte van de dwangsom bepalen op € 1.442,-.[7]

De rechtbank ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. De gemachtigde van eiseres is geen derde beroepsmatige rechtshulpverlener.

Verweerder dient het door eiseres betaalde griffierecht van € 184, - te vergoeden.

Beslissing

De rechtbank:

Deze uitspraak is gedaan door mr. B.C. Langendoen, rechter, in aanwezigheid van

M.P. Osinga Sanders, de griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op

29 februari 2024

griffier rechter

Afschrift verzonden aan partijen op:

Rechtsmiddel

Bent u het niet eens met deze uitspraak, dan kunt u een verzetschrift opsturen naar deze rechtbank. U kunt een verzetschrift opsturen binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. In het verzetschrift kunt u vragen om te worden gehoord. In dat geval vindt alsnog een zitting plaats.

Coll: M.P.O.

D: B

een inzageverzoek op grond van artikel 74 van de Wet op de Inlichtingen en Veiligheidsdiensten

2017 (Wiv)

artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb)

artikel 76, eerste lid, van de Wiv

artikel 76, eerste lid, tweede volzin, van de Wiv

ECLI:NL:HR:2019:1176 (https://uitspraken.rechtspraak.nl/), ECLI:NL:HR:2019:1175 (https://uitspraken.rechtspraak.nl/), ECLI:NL:HR:2006:AZ4416 (https://uitspraken.rechtspraak.nl/),

ECLI:NL:RVS:2010:BL3338 (https://uitspraken.rechtspraak.nl/)

dwangsom als bedoeld in artikel 4:17 van de Awb

bet bedrag is op de volgende wijze berekend: (14 dagen x € 23, - = € 322,-) + (14 dagen x € 35, - =

€ 490,-) + (14 dagen x € 45, - = € 630,-) = € 1.442, - -- - ## Voetnoten

een inzageverzoek op grond van artikel 74 van de Wet op de Inlichtingen en Veiligheidsdiensten2017 (Wiv)